Lucia Schulman Brito de Campos werd in 1945 in Brazilie geboren. Zij groeide op in Rio de Janeiro. Al woonde zij 35 jaar in Nederland, Brazilie bleef trekken. Bij ieder familiebezoek moest zij constateren dat de toestand in haar land steeds meer verslechterde. In 1995 is zij dan ook weer richting Brazilie gegaan om zich daar weer permanent te vestigen samen met haar man. Daar hebben ze de afgelopen jaren keihard gewerkt en iets moois opgebouwd. Er staat nu een kindertehuis waar ze nu rond de 100 kinderen opvangen en eten, drinken, onderdak, school en liefde geven.

Vanaf de jaren '70 trokken miljoenen mensen van het platteland naar de overvolle steden op zoek naar werk en onderdak. Door hun lage graad van opleiding was slechts een enkeling succesvol. Velen leven nu onder bruggen viaducten of bouwen een onderkomen van afval. De meeste blijven werkloos. In de zo ontstane Favelas (krottenwijken) krioelt het van de kinderen. Kansloze kinderen. Om te kunnen overleven moeten deze kinderen op straat geld verdienen. Wie geluk heeft verkoopt sigaretten, kranten of loten, wast auto's of poetst schoenen. Anderen bedelen of stelen. Veel van deze kinderen zijn aan drugs verslaafd of snuiven lijm om hun ellende te vergeten. Veel meisjes verkopen zicht al op zeer jonge leeftijd. Hierdoor worden er weer baby's geboren die op hun beurt gedoemd zijn hun leven op straat te slijten. Daarmee is de cirkel rond.

Gelijk bij aankomst in 1995 werden er al kinderen opgevangen in het huis van Lucia en Rob in Barra do Itabapoana. Intussen werd in het nabij gelegen plaatsje Guriri het kindertehuis gebouwd, welke in 1998 gereed was om naartoe te verhuizen. Op hoogtij dagen zijn er rond de 130 kinderen in het tehuis opgevangen, terwijl het eigenlijk voor 60-70 kinderen was gemaakt. Omdat de rechter vaak de kinderen toewijst hebben wij niet altijd grip op het aantal kinderen. Intussen is het aantal wel wat stabieler en zitten er rond de 80 kinderen.

Naast het kindertehuis hebben we een school gebouwd, hierop zitten rond de 30 basis school leerlingen van ons tehuis en 90 kinderen uit de directe omgeving. De oudere kinderen zitten op het voortgezet onderwijs of doen een beroepsopleiding. We zijn erg trots op deze doorstroom, want dat is voor de arme omgeving waar wij wonen heel erg uniek.

Op deze website staat ook een interview met Lucia Schulman. De film kunt u hier bekijken.
Steun Pinokio zodat hun goede werk kan worden voortgezet via onze donatie pagina.
Ook kunt u contact met ons opnemen via onze contact pagina.